آرایه‌های لفظی

به آن دسته از آرایه‌های ادبی که از تناسب های آوایی و لفظی میان واژه‌ها پدید می‌آید می‌گویند.

واج آرایی (نغمه حروف)

به تکرار یک واج صامت یا مصوت در یک بیت یا عبارت گفته می‌شود به گونه‌ای که طنین آن در گوش بر جای بماند و باعث پیدایش موسیقی آوایی در آن بخش از سخن شود.

• مثال

(واج آرایی با تکرار صامت /س/)

• مثال

(واج آرايي با تكرار صامتهاي /خ/ و /ز/)

اين دو حرف به زيبايي بيانگر خزان مي باشند.

قابل ذکر است که واج تکرار شونده می‌تواند صامت یا مصوت باشد. برای مثال:

• مثال

که همان طور که مشاهده می کنید تکرار مصوت کوتاه «اِ» در این مصراع تکامل بخش موسیقی درونی است.

• مثال

• مثال

• مثال

سجع

سجع در لغت به معنای آواز کبوتر است. در ادبیات هر گاه واژه‌های پایانی دو قرینه کلام در واج یا واج های آخر مشترک باشند آرایه سجع پدید می‌آید و آن دو جمله را مسجع می‌خوانند. معمولا هر قرینه از یک جمله تشکیل می‌شود. اما گاهی نیز یک قرینه از دو یا چند جمله کوتاه پدید آمده است. همچنین در اغلب نمونه‌های نثر مسجع واژه‌های پایانی دو جمله در بیش از یک حرف مشترکند و در واقع هم قافیه می‌باشند.

در گلستان سعدی نمونه‌های فراوانی از ارایه سجع به وضوح دیده می‌شود.

• مثال

هر نفسی که فرو می‌رود ممد حیات است و چون بر می‌آید مفرح ذات

(سجع در بین حیات و ذات است)

ترصیع

هر گاه اجرای دو بخش از یک بیت یا عبارت، نظیر به نظیر، هم وزن و در حرف آخر مشترک باشند.

آرایه جناس را باید به دو نوع اصلی تقسیم کرد

جناس تام

هر گاه واژه‌ای دو بار در یک بیت یا عبارت به کار رود و هر بار معنایی متفاوت از آن برداشت شود.

(روان در مصراع نخست به معنی جاری و درمصراع دوم به معنی جان و روح است)

جناس غیر تام(ناقص)

هر گاه دو واژه در یکی از موارد آوایی زیر با هم اختلافی جزیی داشته باشند و در یک بیت یا عبارت به کار روند. كه انواع آن جناس ناقص، جناس زايد، جناس مذيّل، جناس مركّب، جناس مفروق، جناس مقرون، جناس متشابه، جناس مطرّف، جناس خط، جناس لفظ و جناس مكرّر هستند كه در مرور زمان به دليل تقسيم بندي زياد در حال كنار گذاشته شدن هستند.

اختلاف دو واژه در صداهایی کوتاه

کند (به کسر م ِ، به ضم م ُ)

که به آن جناس ناقص به حرکت یا جناس محرف نیز می‌گویند فتاده اهلِ مِنی در پی مُنی و آرزو (تفاوت کسره در کلمهٔ اولی با ضمه در کلمه دومی.)

] جناس اختلافی یا جناس ناقص به حرف

هر گاه دو رکن جناس در یکی از حروف با هم اختلاف داشته باشند به آن جناس اختلافی یا جناس ناقص به حرف می‌گویند.. کمند/سمند..آزاد/آزار..زحمت/رحمت..

یک واژه،یک حرف، بیش از دیگری دارد.

خاص و خلاص کام کامل

یک واژه از ترکیب دو واژه دیگر به دست می‌آید.

دو واژه از نظر آوایی یکسان اما از نظر املایی متفاوت اند

هر گاه دو رکن جناس در تلفظ و خواندن با یکدیگر یکسان باشند اما در نوشتار با هم متفاوت باشند به آن جناس لفظی می‌گویند.. صبا/سبا..خوان/خان..حیاط/حیات..خیش/خویش...

اختلاف دو واژه در جابه جایی حروف است

بنات، نبات

آرایه‌های معنوی

به ان دسته از آرایه‌هایی که بر پایه تناسب های معنایی واژه‌ها شکل می‌گیرند آرایه معنوی گویند

مراعات نظیر

آوردن دو یا چند واژه در یک بیت یا عبارت که در خارج از آن بیت یا عبارت نیز رابطه‌ای آشنا و خاص میان آنها برقرار باشد

(ابر و باد و مه و خورشید و فلک همگی جز عناصر و پدیده‌های طبیعت هستند.)

تضاد

هر گاه دو واژه با معنای متضاد در یک بیت یا عبارت به کار رود آرایه تضاد پدید می‌آید در نومیدی بسی امید است

متناقض‌نما ([۱]Paradox)

هر گاه دو مفهوم متضاد رابه هم نسبت دهیم یا آن دو را در یک چیز جمع کنیم آرایه متناقض‌نما شکل می‌گیردو معمولاً معنایی عمیق و پر مغز در پس آن نهفته است

جامه‌اش شولای عریانی است

(عریانی به شولا نسبت داده شده اما شولا نوعی جامه است و ضد عریانی)

هر گاه در یک بیت یا عبارت بین دو مورد (مثل «الف» و «ب»)رابطه‌ای برقرار کنیم و مثلاً بگوییم«الف»، «ب» است یا «الف»، «ب» را آورد و آن را در بخش دیگری از همان بیت یا عبارت بین آن در مورد همان رابطه را برقرار کرده اما جای ان دو را با هم عوض کنیم آرایه عکس شکل می‌گیرد.

لف و نشر

هر گاه دو یا چند جزء از کلام بدون توضیحی در پی هم بیایند (لف) و آن گاه توضیحات مربوط به هر یک در پی هم آورده شوند (نشر)آرایه لف و نشر شکل می‌گیرند.

(پروانه از من سوختن را، شمع از من افروختن را و گل از من جامه دریدن را آموخت.)

تلمیح (اشاره)

هر گاه با شنیدن بیت یه عبارتی به یاد داستان و افسانه، رویدادی تاریخی و مذهبی یا آیه و حدیثی بیفتیم، بدون آنکه آن موضوع مستقیماً تعریف شده باشد، آن بیت یا عبارت دارای آرایه تلمیح است.

(اشاره به داستان حضرت آدم و رانده شدن او به خاطر خوردن گندم.)

 تضمین

هر گاه شاعر یا نویسنده‌ای، بخشی از نوشته فردی دیگر را در میان اثر خود جای دهد، آن شعر یا نوشته راتضمین نموده است.

این دو بیت بخشی از بوستان سعدی است و سعدی بیتی معروف از فردوسی را در میان شعر خود عیناً نقل کرده است.

اغراق

هنگامی که شاعر یا نویسنده، صفتی را در فرد یا پدیده‌ای آنچنان برجسته نشان دهد که در عالم واقع امکان دستیابی به آن صفت در آن حد و اندازه وجود نداشته باشد، آرایه اغراق آفریده می‌شود. البته این ادعای غیر ممکن باید به گونه‌ای بیان شده باشد که باعث افزایش گیرایی سخن گردد وشعار گونه وغیر واقعی جلوه نکند.

(اغراق در ممکن نبودن رهایی از انتقام پدر)

 حسن تعلیل

هر گاه شاعر و نویسنده برای موضوعی، دلیلی غیر واقعی وتخیلی، اما دلپذیر و قانع کننده ارایه دهد به حسن تعلیل دست می‌یابد.

(شاعر علت ابر پوش بودن قله دماوند را برای ندیدن او بیان کرده است.)

مثل

هر گاه شاعر یا نویسنده درسخن خود از «ضرب المثلی» استفاده کند و یا بخشی از سخن او آنقدر معروف باشد که به عنوان ضرب المثل به کار رود، آن بخش از کلام دارای آرایه مثل است.

تمثیل و اسلوب معادله

هر گاه برای تاًیید یا روشن شدن مطلبی (معمولاً پیچیده) آن را به موضوعی ساده تر تشبیه کنیم یا برای اثبات موضوعی نمونه‌ای بیاوریم آرایه تمثیل را به کار گرفته اییم

(حافظ خطاب به زاهدان و واعظان می‌گوید که من اگر خوب یا بد هستم ربطی به شما ندارد و شما همان بهتر که مراقب اعمال خود باشید، همچنان که هر کسی هنگام درو آنچه را که خود کاشته است برداشت می‌کند. شاعر برای درستی گفته خود در مصراع نخست، در مصراع دوم موضوعی ساده را که درستی ان بر همه آشکار است به عنوان نمونه‌ای برای ان ذکر می‌کند.)

ایهام

هر گاه واژه یا ترکیبی که دارای دو معنی است به گونه‌ای در کلام به کار رود که هر دو معنا از ان قابل برداشت باشد آرایه ایهام شکل می‌گیرد.گاهی منظور اصلی تنها یکی از ان دو معنا است و گاهی هیچ یک بر دیگری برتری ندارد.

شیرین: زیبا و دلنشین، معشوقه فرهاد

ای دمت عیسی دم از دوری مزن من غلام آن که دوراندیش نیست(دوراندیش:عاقبت نگر/آنکه به دوری وجدایی بیندیشد.)

ایهام تناسب

گرت هواست که معشوق نگسلد پیوند نگاه دار سر رشته تا نگه دارد در این نمونه از واژه هوا تنها یک معنا برداشت می‌شود که آن هم آرزو است.

تشبیه

در تشبیه دو مورد پر پایه اشتراکی که در صفتی دارند به هم مانند می‌شوند مورد اصلی را مشبه و موردی که مشبه به ان تشبیه می‌شود مشبه به می نامند.صفت مشترک میان مشبه و مشبه به دلیل شباهت یا وجه شبه نامیده می‌شود.یا گاهی از واژه‌های از قبیل «مثل»،«مانند»...استفاده می‌شود.که به آنها ادات تشبیه گویند.

1

مجاز

به کار رفتن واژه‌ای به جای واژه دیگر مجاز نام دارد.هیچ گاه چنین امری ممکن نیست مگرآنکه میان آن دو واژه در خارج از کلام رابطه‌ای بر قرار باشد.

آن قدر گرسنه ام که می‌توانم تمام ظرف را بخورم. رابطه‌ای میان دو واژه‌ای ظرف و غذا در این عبارت است.

استعاره

هر گاه واژه‌ای به دلیل شباهتی که با واژه دیگر دارد به جای آن به کار رود استعاره پدید می‌آید.

بر کشته‌های ما جز باران رحمت خود مبار.(کشته‌ها به کسر«ک»)

در این عبارت رحمت خدا به باران مانند شده است.روشن است که در این عبارت،منظور از کشته‌ها معنایی لفظی آن نیست بلکه مقصود اعمال بندگان است.

 کنایه

جملات و عباراتی که منظور نویسنده یا گوینده از بیان آنها،چیزی غیر از معنای ظاهری و لفظی آن عبارات یا جملات است.که به آنها کنایه گوییم.

آب از دستهایش نمی چکد.

معنایی لفظی:نمی گذارد قطره‌ای آب از دستهاییش به روی زمین بچکد. معنایی کنایی:هیچ چیزی از او به دیگران نمی‌رسد،خیلی خسیس است.

تشخیص(انسان نمایی)

هر گاه با نسبت دادن عمل،حالت یا صفتی انسانی به یک غیر انسان،به آن جلوه انسانی ببخشیم،آدم نمایی شکل می‌گیرد.

طعنه بر طوفان مزن،ایراد بر دریا مگیر بوسه بگرفتن ز ساحل موج را دیوانه کرد

دیوانگی و بوسه گرفتن به موج نسبت داده شده است و طبیعتاً بوسه گرفتن موج،بوسه دادن ساحل را به همراه دارد.پس در مصراع دوم به ساحل و موج حالت و رفتاری انسانی نسبت داده شده است.

 حس آمیزی

هر گاه موضوعی را که مربوط به یکی از حواس است.به چیزی نسبت دهیم که با ان حس قابل احساس نباشد،آرایه حس آمیزی آفریده می‌شود که در زبان روزمره نیز کم کاربرد نیست.

مزه پیروزی را چشید.                در این عبارت «مزه» که مربوط به حس چشایی است به پیروزی نسبت داده شده است.اما پیروزی با حس چشایی قابل احساس نیست.

منابع

• بیان در شعر فارسی، دکتر بهروز ثروتیان

• راهنمای اموزش زبان فارسی، دکتر حسین ذوالفقاری و محمد

 سایت ویکی پدیا

 ----------------------------------------------------------------

 ------------------------------------------------------------

• صنايع لفظي و معنوي----------شماره ۲

تشبيه : نشان دادن همانندي بين دو يا چند پديده است .هرتشبیهی در اصل 4رکن و پایه دارد:
اركان تشبيه : مشبّه و مشبّهٌ به – ادات تشبيه – وجه تشبيه

مثال:
بلم آرام چون قویی سبکبال // به نرمی بر سر کارون همی رفت
بلم=: مشبّه / چون= ادات تشبیه / قویی سبکبال = مشبّهٌ به / نرم و آرام پیش رفتن = وجه تشبیه
1- تشبیه انواع مختلف دارد:
تشبيه بليغ : دو ركن ادات تشبيه و وجه تشبيه حذف مي شود .
تشبيح بليغ اسنادي : مشبّه و مشبّه به با كسره به هم اضافه نشده اند : علم ، نور است – قدش ، سرو است .
تشبيه بليغ اضافي : مشبّه و مشبّه به با كسره به هم اضافه شده اند : نورِعلم – درختِ دوستي – قدِ سرو .
2- استعاره : به كار بردن كلمه در غير معني اصلي .
استعاره مصرحه : تشبيه بليغي است كه مشبّه آن حذف شده باشد .
تشبيه ادعاي همانندي دو پديده است ولي استعاره ادعاي يكسانيِ آنها است .
مثال:
سبک تیغ تیز از میا ن برکشید // بر شیر بیدار دل بر درید
شیر بیدار دل استعاره برای سهراب است
بتی دارم که گرد گل ز سنبل سایه بان دارد// بهار عارضش خطّی به خون ارغوان دارد

بت استعاره برای یار زیبای شاعر است

3- مجاز : به كار بردن واژه در غير معني اصلي آن است به شرط آن كه نشانه اي ، را به معني غير اصلي راهنمائي كند كه اين نشانه را قرينه مي گويند .
هر استعاره اي ، مجاز است و علاقه آن ، شباهت است .
پيوند و تناسبي كه معني حقيقي و مجازي را به هم مربوط مي سازد علاقه ناميده مي شود .

مثال:
طاقت سر بریدنم باشد// وز حبیبم سر ِ بریدن نیست
سر در مصراع اول معنی حقیقی دارد ولی در مصراع دوم مجاز است و به معنی اندیشه و تصمیم و قصد به کار رفته است.
کلام تو گیاه را بارور می کند و از نَفَسَت گل می روید
( نَفَس ، مجاز برای سخن است)

4- كنايه :سخني كه داراي يك معني ظاهري و نزديك به ذهن و يك معني باطني و دور از ذهن باشد و منظور، معني باطني و دور از ذهن باشد كنايه است .

مثال:
نرفتم به محرومی از هیچ کوی // چرا ازدر حق شوم زرد روی
زرد رویی کنایه از خجالت و شرمندگی است
بیفشرد چون کوه پا بر زمین // بخایید دندان به دندان کین
هردو مصراع ،کنایه از ابراز شدت خشم است

5-سجع : به آهنگ بر خاسته از كلمات پاياني دو جمله يا بيشتر گفته مي شود .
مثال:
توانگري به هنر است نه به مال و بزرگي به عقل است نه به سال ( حال و سال مسجع )
سجع موسیقی درونی (لفظی ) و تاثیر کلام را افزایش می دهد
ده روزه مهر گردون افسانه است و افسون // نیکی به جای یاران فرصت شمار یارا
گردون ، افسون ، و یاران واژه های سجع متوازی اند که موسیقایی ترین نوع سجع است
سجع بیشتر در نثر به کار می رود اما گاهی در شعر نیز کاربرد دارد.
هنگام تنگ دستی در عیش کوش و مستی // کاین کیمیای هستی ، قارون کند گدا را
تنگ دستی ، مستی ، هستی واژه های سجع هستند.

6-موازنه: هرگاه دو مصراع يا دو جمله تقريباً همه كلمات به ترتيب با هم سجع متوازن( کلمات پایانی جمله ها هم وزن باشند ولی واج های پایانی آنها مانند هم نباشد)باشند موازنه می نامند.
مثال:

دل به امید روی او همدم جان نمی شود // جان به هوای کوی او خدمت تن نمی کند
این لطافت کز لب لعل تو من گفتم که گفت // وین تطاول کز سر ِ زلفِ تو من دیدم که دید
گر عزم جفا داری سر در رهت اندازم // ور راه ِ وفا گیری جان در قدمت ریزم

7- ترصیع: هرگاه دو مصراع يا دو جمله تقريباً همه كلمات به ترتيب با هم سجع متوازی( کلمه های پایان جمله ها هم وزن باشند و واج پایانی آن ها نیز یکی باشد) باشند ترصیع می نا مند .
مثال:
برگ بي برگي بود ما را نوال // مرگ بي مرگي بود ما را حلال
ما چو ناییم و نوا در ما زتوست // ما چو کوهیم و صدا در ما زتوست

8- جناس : يكساني يا شباهت قابل توجه دو واژه يا بيشتر است در تلفّظ و اختلاف در معني
کلماتی که پدید آورندۀ جناس اند ارکان جناس نامیده می شوند
گاهي اركان جناس در تلفظ كاملاً يكسان و فقط تفاوت معني دارند .
گلاب است گویی به جویش روان // همی شاد گردد زبویش روان
روان(جاری) و روان(روح و جان)ارکان جناس اند که تلفظ یکسان و معنی متفاوت دارند
انواع جناس:
جناس تام :یکسانی دو واژه در تعداد و ترتیب واج ها ست
خرامان بشد سوی آب روان // چنان چون شده باز یابد روان
جناس ناقص حركتي :هرگاه اختلاف تلفظ دو یا چند کلمه تنها در مصّت کوتاه باشد ما نند: بُرد و بَرد – گِرد و گَرد – مِهر و مُهر
در این سرای بی کسی کسی به در نمی زند// به دشت( پُر )ملال ما پرنده( پَر ) نمی زند
جناس ناقص اختلافي : هرگاه دو کلمه یا بیشتر در یک صامت یا مصّت بلند اختلاف تلّفظ داشته باشند مانند :شمع و جمع – رفيق و شفيق – شير و سير – چاه و جاه
هر تیر که در (کیش) است گر بر دل( ریش) آمد// ما نیز یکی باشیم از جملۀ قربانها
جناس ناقص افزايشي : اختلاف دو واژه یا بیشتر است در معنی و تعداد حروف مانند:رنج و مرنج – قدم و مقدم – دست و دوست
شادی مجلسیان در (قدم ) و (مقدم) توست

9- اشتقاق : استفاده از واژه هاي هم ريشه كه سبب مي شود واج هاي آنها به يكديگر نزديك باشند آرايه اشتقاق ناميده مي شود . مانند : ديده و ديدار – بينا و بينندگان – لطف و لطيفه .
مثال:
موج زخود «رفته» ای تند خرامید و گفت// هستم اگر «می روم» گر « نروم» نیستم
به «لطف »خال و خط از عارفان ربودی دل//« لطیفه» های عجب زیر دام و دانه ی توست
10- تكرار : هرگاه كلمه اي دوبار يا بيشتر در كلام بيايد به گونه اي كه برموسيقي دروني بيفزايد و تأثير سخن را بيشتر كند تكرار ناميده مي شود .
مثال:
اشك چون دريا و غم طوفان اشك دل بود كشتي و سرگردان اشك

11- تصدير : اگر واژه اي در آغاز و پايان بيتي تكرار شود ، در اصطلاح ادب تصدير ناميده مي شود .

مثال:
قدم بايد اندر طريقت نه دم كه اصلي ندارد دم بي قدم
سعدي به روزگاران مهر نشسته بر دل بيرون نمي توان كرد الّا به روزگاران
12- مراعات نظير : استفاده از واژه هاي يك مجموعه كه با هم تناسب دارند . تناسب بين واژه ها مي تواند از نظر جنس ، نوع ، مكان ، زمان ، همراهي ..... باشد .
مثال:

اشك چون دريا و غم ، طوفان اشك // دل بود كشتي سرگردان اشك
غم و دل و اشك و دريا و طوفان و كشتي مراعات نظیرند
بیستون بر سر راه است مباد از شیرین// خبری گفته و غمگین دل فرهاد کنید
بیستون، شیرین، فرهاد مراعات نظیرند

- مراعات نظير ، پركاربردترين آرايه در شعرو نثر فارسي است
- همواره اركان تشبيه ، مراعات نظير هم محسوب مي شوند
- آرايه تضاد ، مراعات نظير نيز به حساب مي آيد

- تضاد : كاربرد كلماتي در سخن است كه معني آنها متضاد است مانند : نيكي و بدي – درويش و غني – خواب و بيداري – قناعت و حرص – سپيد و سياه .
مثال:
بسیار سیه سپید کرده است// دوران سپهر لاجوردی
16- تناقض : نسبت دادن دو حالت و ويژگي متضاد به يك پديده است . مانند : سير ِگرسنه - خاموش ِگويا .
مثال:
چيست اين سقف بلند «ساده بسيار نقش » // زين معمّا هيچ دانا در جهان آگاه نيست
طنز یعنی «گریه کردن قاه قاه»// طنز یعنی «خنده ی پر اشک و آه»

17- حس آميزي : آميخته كردن دو يا چند حس است در كلام كه با ايجاد موسيقي معنوي به تأثير سخن مي افزايد و سبب زيبايي آن مي شود . مانند : ديدي چه گفت – بوي تلخ – قيافه بامزه – برخورد سرد
مثال:
از اين شعر تر شيرين ز شاهنشه عجب دارم// كه سر تا پاي حافظ را چرا در زر نمي گيري
شعر تر شيرين آمیختگی حواس شنوایی، لامسه و چشایی
از صدای سخن عشق ندیدم خوش تر// یادگاری که در این گنبد دوّار فتاد
دیدن صدا:آمیخته شدن دوحس بینایی و شنوایی

18- ايهام : آوردن واژه اي با حداقل دو معني قابل قبول كه يكي نزديك به ذهن و ديگري دور از ذهن باشد .
مثال:
خانه زندان است و تنهايي ملال // هر كه چون سعدي گلستانش نيست
گلستان به دو معني باغ و كتاب گلستان سعدي است
هر كا و نكاشت مهروز خوبي گل نچيد // در رهگذار باد نگهبان لاله بود
لاله به معني گل لاله و چراغ لاله است
نرگس مست نوازشگر مردمدارش // خون عاشق به قدح گر بخورد ، نوشش باد
نرگس مست مردم دار : چشمي كه داراي مردمك است و خوش رفتار با مردم .
استاد مسلم ايهام حافظ است

18- ايهام تناسب:آوردن واژه اي است با حداقل دومعني كه تنها يك معني آن مورد نظر است و معني ديگر با برخي واژه ها ي كلام تناسب و مراعات نظير دارد
19- مثال:

هركاو نكاشت مهر وز خوبي گلي نچيد // در رهگذارباد نگهبان لاله بود
گل لاله با كاشتن،گل ،چيدن،باد، مراعات نظير است
از اسب پياده شو بر نطع زمين رخ نه // زير پي پيلش بين مات شده ي نعمان
رخ= چهره و مهره اي در شطرنج
پيل= فيل مهره اي در شطرنج
اسب ،پيل ،رخ،پياده،مات مراعات نظير اند
19 -لّف و نشر:دويا چند واژه در كنار هم در يك بخش كلام آورده شود و توضيح مربوط به آن ها در بخش ديگر آورده شود
مثال:

افروختن وسوختن و جامه دريدن پروانه زمن، شمع زمن، گل زمن آموخت
اي شاهد افلاكي در مستي و در پاكي من چشم تو را مانم ،تو اشك مرا ماني
اي شاهد افلاكي من در مستي به چشم تو مي مانم و تودر پاكي به اشك من مي ماني
در مستي و ودر پاكي (لّف) و من چشم تو را مانم ،تو اشك مرا ماني (نشر مرتب )است
20- اغراق:هرگاه وجود حالتي يا صفتي را براي كسي يا چيزي بيان كنيم كه محال يا بسيار غير عادي باشد اغراق پديد مي آيد
اغراق مناسب ترين اسباب براي تصوير يك دنياي حماسي است ،بنابراين از آن در شاهنامه وآثار حماسي ديگر بسيار استفاده شده.
مثال:
بگذار تا بگريم چون ابر در بهاران // كز سنگ ناله خيزد وقت وداع ياران
مانند ابربهار گریستن وگریه ی در آلودی که حتی سنگ را هم به ناله وا می دارد بیانی آمیخته به اغراق است
هر شبنمي در اين ره،صد بحرآتشين است // دردا كه اين معما شرح و بيان ندارد
قطره ی ناچیز شبنم را در راه عشق صد دریای آتشین تصّور کردن بیانی اغراق آمیز است.

روش تسجيع
تسجيع، يکي از روش هايي است که با اعمال آن، در سطح دو يا چند کلمه (يک جمله) يا در سطح دو يا چند جمله (کلام) موسيقي و هماهنگي به وجود مي آيد و يا موسيقي کلام افزوني مي يابد.
مدار بحث تسجيع، در نکته ي تساوي يا عدم تساوي هجاها و همساني يا عدم همساني آخرين واک اصلي کلمه (رَوي) است. بحث سجع، کلي تر از قافيه است. علاوه بر اين اصطلاح قافيه را فقط در مورد اواخر ابيات شعر به کار مي برند؛ حال آن که سجع در نثر و در حشو شعر هم واقع مي شود.

الف – روش تسجيع در سطح کلمه
حدود : حداقل دو کلمه و حداکثر چند کلمه در يک جمله.
به مصاديق تسجيع در سطح کلمه، سجع مي گويند. سجع بر سه گونه است:
1) سجع متوازي 2) سجع مطرف 3) سجع متوازن

سجع متوازي
و آن با تغيير دادن صامت (تمام حروف به جز آ- اي- او- اَ- اِ- اُ ) نخستين در کلمات يک هجايي حاصل مي شود (بقيه ي واک هاي هجا تغيير نمي کند): مانند: بار bār کار kār و يا تغيير نخستين صامت هجاي قافيه (يعني هجايي که دربر دارنده حرف رَوي باشد) در کلمات چند هجايي است .
be-rast برست / be-bast ببست / še- kast شکست
نکته: تساوي هجاي کلمات سجع از نظر عدد و کميت (کوتاهي و بلندي ) اجباري است:
مرفوعه Marfu?e / موضوعه Mawzu?e
پس فرق سجع متوازي از نظر ساختار با قافيه اين است که در قافيه فقط صحت هجاي قافيه شرط است و تساوي هجاهاي کلمات قافيه شرط نيست؛ حال آنکه در سجع متوازي تساوي همه هجاهاي کلمات مسجع از نظر عدد و کميت نيز شرط است. مثلاً قافيه کردن شکست و ببست درست است اما اطلاق سجع متوازي به آنها صحيح نيست.
تبصره1: اگر کلمه چند هجايي باشد مي توان در هجاي قافيه، صامت نخستين را تغيير نداد: پرواز / آواز. در اين صورت گاهي در هجا يا هجاهاي ماقبل هجاي قافيه، نخستين صامت را تغيير مي دهند:
شمايل ša-ma-yel / قبايل a-bā-yelע
تبصره2: واضح است که هجاي نخستين دو کلمه مي توانند کاملاً همسان باشند و فقط صامت نخستين ِ هجاي دوم متفاوت باشد مثل، گلنار/ گلبار. گاهي ممکن است در وسط يکي از اين کلمات يک مصوت کوتاه e (کسره اضافه) آمده باشد.
در اين صورت به آن محلق ِ به سجع متوازي مي گوئيم (زيرا تساوي هجاها به هم مي خورد):
اي جويبار راستي از جوي يارماستي بر سينه ها سيناستي بر جان هايي جانفزا
مولانا
تبصره3: همان طور که در علم قافيه گفته شده است، گاهي به ضرورت، همساني صامت ماقبل آخر (حرف قيد) در هجاي CVCC رعايت نمي شود:
حسن hosn / يمن yomn ، ورد vard / کند kand، درست do-rost / درشت do-rošt
همچون اسکندري به يمن لقا همچون پيغمبري به حسن خصال              رشيد وطواط
از زمين گويي بر آوردند گنج شايگان در چمن گويي پراکندند درّ شاهوار           امير معزي
تبصره 4: در کتب سنتي از دو مورد بديعي به نام هاي جناس مضارع و لاحق يادکرده اند که از نظر ساختار، همين سجع متوازي است. در اين کتاب ها بين خالي و حالي يا سراب و شراب جناس مضارع است، زيرا صامت هاي آغازين آنها که از نظر نقطه با يکديگر فرق دارند قريب المخرجند (يعني محل توليد صداي آنها در داخل دهان، دو جاي مختلف است). مثلاً بين زحمت و رحمت جناس لاحق است، زيرا صامت نخستين آنها که از نظر نقطه با هم فرق دارند بعيد المخرجند.
و ز آنجا رخت بربستند حالي زگل ها سبزه را کردند خالي          خسرو و شيرين نظامي
پيداست که ذهن به اختلاف نقطه توجه نخواهد کرد؛ بلکه آن چه توجه را جلب مي کند هماهنگي بين اين کلمات است. باري بديع نيز مانند عروض و قافيه از علوم مسموعات و موسيقي است نه مکتوبات و نقاشي.
در بحث جناس مضارع و لاحق تکيه بر قريب المخرج بودن يا نبودن صامت هاي نخستين است، اما اين بحث غالباً با بحث نقطه دار بودن حروف در هم مي آميزد.
در کتب سنتي گفته اند که اگر بين دو کلمه فقط اختلاف نقطه باشد مثل : خط/ حظ، بساط/ نشاط، پيکر/ بتگر (اختلاف نقطه در حروف اول و دوم) يا: بتاختم/ بباختم (حرف دوم)، يا: بار/ باز (حرف آخر) يا: درست / درشت (حرف سوم ) به آنها جناس خط يا جناس تصحيف و مصحّف گويند.
اين موارد هم که در آنها اختلاف در هيئت املايي ديده مي شود غالباً جزو سجع متوازي هستند، يعني ارزش هنري آنها در هماهنگ بودن آنهاست(حوزه مسموعات) نه در اختلاف نقطه (مکتوبات). هنگامي که سعدي مي گويد:
مرا بوسه جانا به تصحيف ده که درويش را بوسه از توشه به
خود به اختلاف نقطه در بين بوسه و توشه راهنمائي کرده است و گرنه ذهن فقط هماهنگي بين بوسه و توشه را درمي يابد.
اين گونه مسائل از آنجا پيدا شده که در رسم الخط قديم بسياري از حروف از قبيل ب، پ، ج، چ، س، ش ... را از نظر نقطه يکسان مي نوشتند و خواننده از روي قرائن، حروف بي نقطه يا کم نقطه را باز مي خواند. امروزه که مساله تصحيف منتفي است و اشتباه در همجنس پنداري حروف و کلمات از نظر نقطه پيش نمي آيد، اين اسم هاي متعدد نيز بي مورد به نظر مي رسد و بهتر است اين مثال ها را سجع متوازي و سجع متوازن بخوانيم.
تبصره 5: اگر دو سجع متوازي در جمله اي در کنار هم قرار گيرند صنعت ازدواج به وجود مي آيد:
اگر رفيق ِ شفيقي درست پيمان باش (حافظ)
به جفايي و قفايي نرود عاشق صادق (سعدي)
شبي و شمعي و جمعي چه خوش بود تا روز نظر به روي تو کوري چشم اعدا را                    سعدي

آرايه هاي ادبي رشته ادبيات و علوم انساني متوسطه http://www2.irib.ir/amouzesh/d/page.asp?ov=387

	درس 1 : آشنايي با چند اصطلاح درس 2 : وزن ،‌اصلي ترين عامل موسيقي شعر
	درس 3: قصيده
	درس 4 : قطعه ، تركيب بند و ترجيع بند درس 5 : مسمط و مثنوي
	درس 6 : رباعي ، دو بيتي و چهار پاره درس 7 : مستزاد و شعر نيمايي
	درس 8 : تشبيه درس 9 : تشبيه بليغ درس 10 : تشبيه مفرد ،‌تشبيه مركب
	درس 11 : استعاره مصرحه (آشكار) درس 12 : استعاره مكنيه‌، شخصيت بخشي (تشخيص)
	درس 13 : حقيقت و مجاز درس 14 : علاقه هاي مجاز درس 15 :‌كنايه
	درس 16 : موسيقي دروني (لفظي) و معنوي شعر درس 17 : سجع
	درس 18:موازنه وترصيع - جناس درس 19 : جناس تام - جناس ناقص
	درس 20 :‌اشتقاق - تكرار و تصدير درس 21 : مراعات نظير - تلميح
	درس 22 تضمين - تضاد درس 23 : تناقض - حس آميزي
	درس 24 :ايهام درس 25 : ‌لف و نشر-اغراق درس 26 : حسن تعليل

آزمونهای هماهنگ کشوری ادبیات فارسی 1 تخصصی  پیش دانشگاهی –بخش  عروض 88-75

تهیه کننده : خانم  دشتــــی    استان تهران            

                                                                                                         موفق باشیـــــــــــــــد – خانم دشتی -    پاییز 88

درس : آرایه های ادبی -   قالبهای شعر فارسی                           تهیه کننده : خانم دشتی

 قافیه : واژه های هماهنگ انتهای دو مصراع با معانی متفاوت است .ردیف : واژه های هماهنگ انتهای دو مصراع با معانی یکسان است .

 نمونه ای از فعالیت  تهیه گزارش کار ورزی

دوستان به این گزارش امتیاز دهید و انرا تحلیل کنید نکات ضعف و قوت انرا بنویسید

به نام خدا  -   جدول مشخصات آزمون تراكمي درس فارسي اول راهنمايي در خردادماه    1387صفحه اول

جدول مشجصات آزمون تراكمي فارسي اول راهنمايي در خرداد 1387 صفحه دوم

مربوط به کار ورزی ۱- دروس تربیت معلم

فرم مربوط به گزارش فیزکی از مدارس

مشخصات ساختمان

نام مدرسه : آموزشگاه راهنمايي شهداي معلم 2          

مالكيت : دولتي               موقعيت جغرافي :     استان تهران           

شهرستان اسلام شهر                 بخش مركزي                                    سال احداث  :  1354             مساحت كل : 1728 مترمربع

مساحت حياط : 1059 متر مربع                         

 طبقه هم كف : 552 متر مربع        طبقه اول : 582 متر مربع

سرايداري :  60 متر مربع             زير زمين :  21 مترمربع          

 سرويس بهداشتي :  17 متر مربع              تعداد طبقات : 2   

 نوع ساختمان : آجري         ضخامت ديوار ها : 40سانتي متري         

 نماي ساختمان : سيمان زبره  به رنگ سبز كم رنگ        

سيستم  گرمايشي : شوفاژ با سوخت مصرفي  گاز    

 سيستم سيم كشي ساختمان :  از نوع توكار

باسمه تعالي

طرح درس روزانه

مشخصات كلي

نام درس:ادبيات فارسي                                               پايه: اول راهنمايي

موضوع درس: حادثه هيچگاه خبر نمي‌كند و سفر با دليجان

تعداد دانش‌آموزان: 25 نفر                                          مدت تدريس: 75 دقيقه

نام استاد: خانم دشتي                                                  تهيه كننده: ناهيد طاهري وحيد

نام درس دستور زبان فارسي                                                       پايه: اول راهنمايي

موضوع درس: اجزاي جمله را بشناسيم (1)

مدت تدريس: 45 دقيقه

هدفهاي كلي درس:

1-با مقررات عبور و مرور جهت جلوگيري از حوادث آشنا مي‌شوند.

2-با شرايط سفر در گذشته و تفاوت آنها با سفرهاي امروزي آشنا مي‌شوند.

3-با مهارت‌هاي زباني (گوش دادن، گفتن، خواندن، نوشتن) آشنا مي‌شوند.

هدفهاي جزئي درس:

1-مقررات عبور و مرور را ياد گرفته و به آن احترام بگذارند.

2-با عبداله مستوفي آثارش آشنا شوند.

3-با كتاب شرح زندگاني من و نثر آن آشنا و به مطالعه آن علاقه‌مند گردند.

4-معني لغات جديد درس را فرا گيرند.

5-پيام‌هاي آموزشي درس را درك كنند.

6-فعاليتهاي پيش‌بيني شده را به خوبي انجام دهيد.

هدفهاي رفتاري:

1-در مورد مقررات عبور و مرور توضيح دهد. (شناختي – دانش)

2-وسايل حمل و نقل امروزي و قديمي را مقايسه كنند (شناختي – درك و فهم)

3-داوطلبانه در بحث و پرسش كلاس شركت كنند (عاطفي- پاسخ دادن)

4-متن درس را به درستي بخوانند. (مهارتي- عادي شدن عمل)

5-مفهوم لغات درس را بيان كنند. (شناختي – درك و فهم)

6-نگرش مثبت به چهره‌هاي ادبي پيدا كنند. (عاطفي و ارزشگذاري)

7-تكاليف داده شده را بدرستي انجام دهند. (مهارتي- اجراي مستقل عمل)

رفتار ورودي:

1-تا حدودي با مقررات عبور و مرور از طريق خانواده و رسانه‌ها آشنايي دارند.

2-در مورد سفر در عصر حاضر مطالبي را مي‌دانند.

3-تفاوت نثر امروز قديم را مي‌دانند.

نحوه شروع: با سلام و خواندن شعر (به نام او كه نامش بهترين است-خداي آسمانها و زمين است) كلاس را شروع مي‌كنيم و معمولا مناسب مربوط به هفته را گرامي مي‌داريم. سپس غيبت‌ها را توسط نماينده كلاس كنترل مي‌كنيم. تكاليف مربوط به درس گذشته را كنترل كرده و دانش‌آموزاني كه پيشرفت داشته تشويق مي‌كنيم و در مورد دانش‌آموزان كم كار تذكرات لازم داده مي‌شود.

سئوال از درسهاي گذشته و ارزشيابي تشخيصي: قبل از ارزشيابي تشخيصي سئوالاتي از در گذشته مي‌پرسيم و سپس نمونه‌اي از سئوالات زير را جهت شروع درس جديد از بچه‌هاي مي‌پرسيم.

1-براي رفت و آمد و انجام كارهاي روزمره مجبور به انجام چه كاري هستيم؟

2-چگونه مي‌توانيم از خطرات تصادف جلوگيري كنيم؟

3-امروزه جهت رفت و آمد از چه وسايلي استفاده مي‌شود. نام ببريد.

ايجاد انگيزه و معرفي درس جديد:

1-درس حادثه خبر نمي‌كند: جهت ايجاد انگيزه در اين درس يك خاطره از تصادف يكي از دانش‌آموزان تعريف مي‌كنيم كه بر اثر بي‌دقتي مجروح شده بود. و سپس دانش‌آموزان را بسوي درس جديد هدايت كرده و عنوان درس را روي تابلو مي‌نويسيم.

2-درس سفر با دليجان: جهت ايجاد انگيزه در اين درس با يك سئوال شروع مي‌كنيم به اين صورت كه شما براي رفت و آمد به مدرسه و مكانهاي مختلف از چه وسيله‌اي استفاده مي‌كنيد يا براي مسافرت به شهرهاي دور يا كشورهاي ديگر از چه وسيله حمل و نقلي استفاده مي‌كنيد. پاسخ‌هاي دانش آموزان  را كامل مي‌كنيم و به آنها مي‌گوئيم كه درس امروز در رابطه با سفري است كه وسيله‌ي آن با وسايلي كه شما نام برديد تفاوت دارد و سپس عنوان درس را روي تابلو مي‌نويسم.

ارائه درس جديد: (سفر با دليجان)

معلم توضيح مختصري در مورد عبدالله مستوفي و آثارش مي‌دهد و كتاب شرح زندگاني من را به آنها نشان مي‌دهد و ميگويد كه اين درس از كتاب مورد نظر نوشته شده و در مورد درس توضيح خلاصه‌اي مي‌دهد و ميگويد سفر با دليجان شرايط سخت سفر در گذشته را براي ما بيان مي‌كند. و سپس از دانش‌آموزان مي‌خواهد بصورت گروهي متن را پيش خواني كرده و معني لغات مشكل را از واژه‌نامه پيدا كنند. بعد از اين كه فعاليت دانش‌آموز در زمان تعيين شده تمام شده از آنها سئوالهايي مي‌پرسد. سئوالات توسط دانش‌آموزان پاسخ داده مي‌شود و پاسخ‌هاي آنها توسط معلم با تصويرهايي كه قبلا آماده كرده تكميل مي‌شود. سپس متن كتاب توسط دانش‌آموزان بصورت بلند خوانده مي‌شود و نكات دستوري كه قبلا فرا گرفته‌اند در هنگام رو‌خواني درس از بچه‌ها پرسيده مي‌شود مثلا (هر عبارت كه خوانده مي‌شود چند جمله دارد تعداد جمله‌ها مشخص شود) «لازم به ذكر است درس حادثه هيچگاه خبر نمي‌كند هم به صورت همياري و مشاركت تدريس مي‌شود كه به علت طولاني شدن از نوشتن آن خودداري شده»

جمع‌بندي و نتيجه‌گيري: در اين قسمت از دانش‌آموزان كمك مي‌گيريم. به اين صورت كه از آنها مي‌خواهيم خلاصه هر درس را توضيح دهند و نتيجه‌اي كه از آنها درس گرفته‌اند بيان كنند و نظر دانش‌آموزان ديگر را بررسي كرده و جمع‌بندي و نتيجه كاملي را در چند سطر تكميل مي‌كنيم.

ارزشيابي پاياني: چند نمونه از سئوالاتي كه بر روي برگه نوشته‌ايم به گروه‌ها داده و از آنها مي‌‌خواهيم كه پاسخ دهند. گروه‌هايي كه بهترين پاسخ را داده‌اند تشويق مي‌كنيم و پاسخ‌هاي غلط راتوسط بچه‌ها تصحيح مي‌كنيم.

تعيين تكليف:

1-تكليف فردي : انجام تمرينهاي كتاب در منزل و نوشتن تاريخ ادبيات درس فوق در دفتر مربوط

2-تكليف گروهي:

گروه اول: مطالبي را در مورد مقررات عبور و مرور بصورت نوشته يا تصوير آماده كنيد.

گروه دوم:مطالب آماده شده توسط گروه را بصورت روزنامه ديواري تهيه كرده و در كلاس نصب كنيد.

گروه سوم: مطالبي در مورد زندگي، آثار و كارهاي با ارزش نويسندگان معاصر كه تا كنون آشنا شده‌ايد تهيه كنيد.

گروه چهارم: مطالب تهيه شده را به صورت جدولي آماده و در كلاس نصب كنيد.

3-تكليف خلاق: با تهيه كتاب مناسب از كتابخانه مدرسه يا مكان‌هاي ديگر داستانهايي از سفر در زمان قديم را بخوانيد و آن را با نثر امروزي باز نويسي كنيد.

«خدايا توفيق عمل صالح و كار شايسته به ما عنايت فرما»

دستور زبان 3

هدف كلي:

با يكي از اجزاي جمله به نام مسند آشنا مي‌شوند.

هدفهاي جزئي:

1-با فعل‌هاي ربطي آشنا مي‌شوند.

2-با جملات ربطي و روش شناخت آنها آشنا مي‌شوند.

3-با نقش مسند در جمله آشنا مي‌شوند.

هدفهاي رفتاري:

1-تفاوت جملات ربطي و غيرربطي را توضيح دهند. (شناختي درك و فهم)

2-نقش مسند را در جمله بيان كنند. (شناختي-دانش)

3-اجزاي جمله را بشناسند و آن را مشخص كنند. (مهارتي- اجراي مستقل عمل)

4-تمرين‌هاي داده شده را با علاقه انجام دهند. (عاطفي-پاسخ دادن)

مدل كلاس: سنتي

روش تدريس: توضيحي – تمرين و تكرار

وسايل آموزشي: استفاده از كتاب – گچ و تخته پاك كن و تابلو كلاس

رفتار ورودي : 1-اهميت زبان فارسي و قواعدش را مي‌دانند.

2-در سالهاي گذشته و درسهاي قبل با نهاد – فعل و جمله آشنا شده‌اند.

3-كلمات ربطي مثل (و ، تا ، كه ....) و نقش آنان را در جمله مي‌دانند.

نحوه شروع: با سلام و خواندن شعر(به نام خدايي كه جان آفريد- سخن گفتن اندر زبان زبان آفريد)كلاس را شروع مي‌كنيم- غيبت را كنترل مي‌كنيم.تكاليف مربوط به درس گذشته دستور را بررسي كرده و اشكالات آنهارا بر طرف مي‌كنيم.

ارزشيابي تشخيصي: عبارتي را روي تابلو نوشته و از دانش‌آموزان مي‌خواهيم تعداد جملات آن را مشخص كنند و سپس از آنها مي‌خواهيم فعل‌ها را نيز مشخص كنند.

ايجاد انگيزه و معرفي جديد: يك جمله ناقص مانند نمونه (هوا است) روي تابلو مي‌نويسيم و از دانش‌آموزان مي‌خواهيم آن را با صداي بلند بخوانند سپس آنها مي‌گويند كه اين جمله معناي كاملي ندارد بايد با كلمه‌ي ديگري مثل (گرم، سرد...) كامل شود. معلم كلمه سرد را در جاي مناسب جمله قرار مي‌دهد و مي‌گويد كلمه سرد مسند است و عنوان درس را پاي تابلو مي‌نويسد.

ارائه درس جديد:( آشنايي با مسند)معلم جملاتي كه از نهاد و فعل تشكيل شده پاي تابلو مي‌نويسد و توضيح مي‌دهد كه بعضي از جملات از نهاد و فعل تشكيل شده و ادامه‌ مي‌دهد كه بعضي از جملات علاوه بر اين دو جز اجزاي ديگري نيز دارند مانند درخت سبز است كه بدون وجود آن جز معني جمله كامل نيست. در اين جمله سبز را به درخت نسبت داده‌ايم هر گاه در جمله فعلهاي ربطي (نسبتي) مثل بود- شد – است بيايد نياز به مسند داريم كه جمله را كامل كند مثل هوا سرد است- كلاس گرم شد كه در جملات ذكر شده سرد را به هوا و گرم را به كلاس نسبت داده‌ايم. براي شناخت مسند در جملات از عبارت پرسشي چه جور يا چه چيز استفاده مي‌كنيم پاسخ ما مسند است. مثلا درخت سبز است مي‌گوييم درخت چه جور است؟-(سبز) كلمه سبز مسند است. در جملاتي كه افعال ربطي وجود داشته باشد هميشه مسند داريم. مسند كلمه‌اي است كه به نهاد نسبت داده مي‌شود بوسيله يك فعل ربطي (نسبتي) و سپس نمونه‌هايي را تمرين و تكرار مي‌كنيم و از دانش‌آموزان مي‌خواهيم مثال‌هايي مختلف بزنند و آن را مشخص كنند.

جمع‌بندي و نتيجه‌گيري: اين قسمت توسط دانش‌آموزان انجام مي‌شود. و پاسخ‌هاي آنان تكميل مي‌گردد.

ارزشيابي پاياني: نمونه‌هايي از جملات ربطي روي تابلو مي‌نويسيم و از دانش‌آموزان ميخواهيم آنرا در دفتر تمرين نوشته و اجزاي آن را مشخص كنند.

تعيين تكليف:

تمرين‌هاي مربوط به درس را انجام دهند.

از متن درس هشت جملات ربطي و اجزاي آن  را مشخص كنند.